AN ELEPHANT SITTING STILL

Μια από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει τον τελευταίο χρόνο και σίγουρα μία από τις καλύτερες όλων των εποχών.                                  Τι να προτοπεις για αυτό το αριστουργημα τις έβδομης τέχνης, καταρχήν ο σκηνοθέτης δίνει ρεσιτάλ σκηνοθεσίας (παρεπιπτόντως αυτοκτόνησε λίγο πριν ολοκληρωθεί η ταινία).   Τα κοντινά πλάνα σε όλο σχεδόν το φιλμ αφήνουν ένα θετικό στίγμα αλλά και μια διαφορετική ταυτότητα στο φιλμ.                         

Η ambient μουσική αποδεικνύει ακόμα πιο πολύ τον καταθλιπτικό ψυχισμό των πρωταγωνιστων. Υπάρχει σκηνή (διάλογος) όταν και ένας εκ των πρωταγωνιστων λέει ότι θέλει να πάει στην πόλη όπου υπάρχει ο ζωολογικός κήπος με τον ελέφαντα που στέκεται όλη μέρα ακίνητος και τον ρωτάει ο άλλος που το έμαθες ότι γίνεται αυτό και απαντάει ο πρωταγωνιστής ότι αυτός που μου το είπε αυτοκτόνησε, δηλαδή την λέξη αυτοκτονία ο σκηνοθέτης και σεναριογραφος την χρησιμοποιεί συνέχεια μέσα στο φιλμ είτε σαν φρασεολογία είτε σαν πράξη όπου όπως έχουμε πει και πιο πριν έγινε αυτόχειρας και ο ίδιος.                                                                               Δεν νομίζω ένας σινεφίλ που βλέπει κινηματογράφο να μην σοκαριστεί με αυτήν την μοναδική ταινία.                                                            Κρίμα για αυτόν τον σκηνοθέτη που έφυγε τόσο πρόωρα από την ζωή όπου αν ζούσε θα βλέπαμε και άλλες μοναδικές ταινίες αυτό θα ήταν το μόνο σίγουρο.

Το προτείνω ανεπιφύλακτα σήμερα κιόλας στους λάτρεις της έβδομης τέχνης και προπαντός στους σινεφίλ να δούνε αυτο το αριστουργημα.