Ολυμπιακός - ΑΡΗΣ (2-1) Βόλος - Παναθηναϊκός (1-0)
Ο Ολυμπιακός πήρε μια σημαντική νίκη μετά το ντέρμπι με Την ΑΕΚ Στο Γεώργιος Καραϊσκάκης απέναντι Στον ΑΡΗ που τον στέλνει στην κορυφή αυτή την στιγμή.
Ο Ντανιέλ Ποντενσε έδωσε την λύση για την ομάδα του Πειραιά για το πρώτο γκολ στο 49.
Από εκεί και πέρα, το παιχνίδι πήρε φωτιά. Ο Ταρέμι πέτυχε το 2-0 , αλλά η αποβολή του Μάνσα άλλαξε τη ροή. Ο ΆΡΗΣ δεν παράτησε τη μάχη, πίεσε, κέρδισε πέναλτι, ξαναμπήκε στο παιχνίδι. Εκεί φάνηκε η διαφορά των δύο ομάδων: Ο Ολυμπιακός κράτησε ψυχραιμία, Ο ΆΡΗΣ πάλεψε με καρδιά αλλά όχι με καθαρό μυαλό. Στο 83 η ομάδα Του Χιμένεθ είχε ευκαιρία για την ισοφάριση με Τον Τζολάκη να κάνει εντύπωση απέκρουση Στον Αλφαρέλα και στο 89 Ο Ροντινέι πρόλαβε Τον Παναγίδη, Ο Ολυμπιακός είχε ευκαιρίες να πετύχει και τρίτο γκολ στο 91 μετα απο λάθος παίκτη Του ΑΡΗ και στο 94 με το πλασέ Του Μάρτινς να αποκρούει Ο Αθανασιάδης.
Ο Βόλος πήρε μεγάλη νίκη στο πανθεσσαλικό κόντρα Στον Παναθηναϊκό ελέγχωντας την 4η θέση.
Ο Βόλος σημείωσε μια από τις πιο ουσιαστικές νίκες της φετινής σεζόν, επικρατώντας με 1-0 του Παναθηναϊκού, σε ένα παιχνίδι όπου το αποτέλεσμα δεν αντικατοπτρίζει πλήρως την εικόνα των ευκαιριών αλλά αντικατοπτρίζει απόλυτα τη διαφορά νοοτροπίας.
Η ομάδα του Βόλου προσέγγισε τον αγώνα με ρεαλισμό και απόλυτη προσήλωση στο πλάνο. Παρά την υπεροχή του αντιπάλου, δεν πανικοβλήθηκε, κράτησε σωστά τις αποστάσεις της και “χτύπησε” στην πρώτη μεγάλη ευκαιρία. Το γκολ του Λάμπρου στο πρώτο μέρος, με κεφαλιά έδωσε ψυχολογία και χώρο για να εφαρμόσει το πιο συμπαγές της πρόσωπο.
Ο Παναθηναϊκός είχε συντριπτικό ποσοστό κατοχής, αλλά δεν κατάφερε να μεταφέρει την υπεροχή του σε ουσία. Δημιούργησε προϋποθέσεις, όχι καθαρές ευκαιρίες. Η κυκλοφορία ήταν αργή, οι αυτοματισμοί ασυντόνιστοι, και η τελική πάσα συχνά λανθασμένη. Η έλλειψη ρυθμού και κάθετης σκέψης έκανε την άμυνα του Βόλου να μοιάζει απροσπέλαστη.
Η ήττα αυτή αποτελεί το πρώτο αρνητικό αποτέλεσμα της εποχής Μπενίτεθ. Ο Ισπανός τεχνικός προσπάθησε να φέρει στο παιχνίδι στοιχεία τακτικής πειθαρχίας και κατοχής, ωστόσο η εικόνα της ομάδας ήταν περισσότερο μηχανική παρά δημιουργική. Ο Παναθηναϊκός έδειξε να στερείται πάθους και αυθορμητισμού, δύο στοιχεία που σε αγώνες “μικρών λεπτομερειών” κάνουν τη διαφορά.
