ΠΑΟΚ - ΑΡΗΣ (3-1) ΑΕΛ - Παναθηναικος (2-2)

Ο ΠΑΟΚ Κέρδισε Τον ΑΡΗ Στην Τούμπα για την 13η αγωνιστική.

Ο ΠΑΟΚ μπήκε στο παιχνίδι με αποφασιστικότητα, σοβαρότητα και καθαρό πλάνο και αυτό φάνηκε από το πρώτο κιόλας τέταρτο. Η ομάδα είχε ενέργεια, σωστές αποστάσεις και ένταση στις μονομαχίες. Δεν ήταν απλώς καλύτερη. Ήταν πιο ώριμη, πιο σταθερή και πιο σίγουρη για τον εαυτό της.

Το γκολ του Τάισον ήταν η επιβεβαίωση της υπεροχής. Κίνηση, σωστό timing και εκτέλεση χωρίς δισταγμό. Από εκεί και πέρα, Ο ΠΑΟΚ είχε τον πλήρη έλεγχο, ακόμη κι όταν Ο ΆΡΗΣ ισοφάρισε. Φάνηκε ότι οι «ασπρόμαυροι» δεν φοβήθηκαν ούτε για ένα λεπτό ότι μπορεί να χάσουν τον αγώνα.

Ο Γιακουμάκης έκανε αυτό που περιμένεις από έναν καθαρό φορ: έβαλε δύο γκολ και καθόρισε την ροή του παιχνιδιού. Έδειξε ψυχραιμία, δύναμη και προσφορά σε κάθε φάση που συμμετείχε. Ήταν το σημείο αναφοράς Του ΠΑΟΚ στο επιθετικό κομμάτι.

Ο ΆΡΗΣ δεν μπήκε απλά για να «παρακολουθήσει» το παιχνίδι. Είχε στιγμές πίεσης, έκανε φάσεις, προσπάθησε να διεκδικήσει μέτρα στο γήπεδο. Όμως η διαφορά ποιότητας στις κρίσιμες αποφάσεις ήταν εμφανής.

Μετά το 1-1, αντί να χτίσει πάνω στο μομέντουμ, έδειξε αδυναμία στη διαχείριση του ρυθμού. Αμυντικά έκανε λάθη, άφησε κενά, και δεν είχε την ηρεμία να κρατήσει μπάλα όταν χρειαζόταν.

Στο δεύτερο ημίχρονο, όσο Ο ΠΑΟΚ ανέβαζε στροφές, ο ΆΡΗΣ  έμενε πίσω. Η ομάδα έδειξε κόπωση και έλλειψη καθαρού μυαλού, στοιχεία που σε ντέρμπι πληρώνονται ακριβά.

Η ΑΕΛ κατάφερε και πήρε την ισοπαλία κόντρα Στον Παναθηναικο  στο τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης με το πένάλντι Του Γιάννη Πασά.

Ο Παναθηναικος είχε περιόδους που έδειχνε καλύτερη ομάδα: κυκλοφορία, δημιουργία, έλεγχο του ρυθμού. Κατάφερε να γυρίσει το παιχνίδι, κάτι που δείχνει ποιότητα και βάθος.

Όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν η αστάθεια.

Ένα καλό δεκάλεπτο, μετά ένα κενό. Μια σωστή επιθετική ανάπτυξη, μετά ένα αχρείαστο λάθος που δίνει ξανά ελπίδα στον αντίπαλο.

Και στο τέλος, όταν χρειάζεται καθαρό μυαλό για να «σβήσεις» το ματς, ο Παναθηναικοςτο έχασε. Δεν είχε ηρεμία, δεν είχε οργάνωση και άφησε το παιχνίδι να του ξεφύγει μέσα από τα χέρια.

Η ΑΕΛ έδειξε από νωρίς ότι δεν είχε σκοπό να περιοριστεί.

Πίεσε, έτρεξε, έκλεισε χώρους και χτύπησε όταν βρήκε ευκαιρίες. Το γκολ της  όταν άνοιξε το σκορ στο 37 ήταν αποτέλεσμα αποφασιστικότητας αλλά και καθαρής διάθεσης να μπει «με σώμα» στο παιχνίδι.

Το πιο εντυπωσιακό όμως ήταν το τέλος:

Οταν έγινε η ανατροπή οι γηπεδούχοι δεν παράτησαν  ποτέ τον αγώνα, ακόμη κι όταν όλα έδειχναν χαμένα. Μπήκαν  στο τελευταίο δεκάλεπτο με ενέργεια και στο φινάλε είχαν την ψυχραιμία να βρουν το γκολ. Αυτό το 2-2 είναι προϊόν χαρακτήρα.